
Υπάρχουν δυο τρόποι για να διαλύσεις έναν λαό και κατ’ επέκταση μια χώρα. Ο ένας είναι από έξω προς τα μέσα. Δηλαδή… ο πόλεμος, που είναι πολυέξοδος για όλους και δεν έχει πάντα τα αναμενόμενα αποτελέσματα μιας και η ιστορία έχει διδάξει πως ειδικά εμείς οι Έλληνες είμαστε απρόβλεπτος λαός με απρόβλεπτες - καταστροφικές συνέπειες για τους αντιπάλους μας όταν απειλούμαστε και παίζουμε στην έδρα μας. Ο άλλος τρόπος είναι από μέσα προς τα έξω. Τοποθετήστε κάποιους σε θέσεις "κλειδιά", δώστε τους αλλά και σε αυτούς που τους συντηρούν ότι θέλουν και μας αρκεί. Φτάνει να πράτουν αυτό που θέλουμε και εξυπηρετεί τα συμφέροντα μας. Διαλύστε διακριτικά την παιδεία (μαζί με αυτή την ιστορία και την θρησκεία), την υγεία, την οικονομία, την ασφάλεια και voila… έχετε μια χώρα έτοιμη για αλώνισμα.
Θεωρώ περιττή την αναφορά μου στην γνωστή πλέων φράση του Henry Kissinger για τους Έλληνες. Φαντάζομαι την ξέρετε… αν όχι… Google is our best friend.
Την παιδεία εν μέρει την έχουν διαλύσει με την αλόγιστη εισροή μεταναστών και την φυσική αλλοίωση του γηγενή πληθυσμού. Είμαι φιλόξενη, αλλά δεν γίνεται σε ένα σπίτι 100 τετραγωνικών να φιλοξενήσω 5 άτομα. Η υγεία έχει διαλυθεί, όλοι μας πληρώνουμε μια ασφάλεια και όταν την χρειαστούμε απλά δεν μας καλύπτει. Η οικονομία είναι και αυτή υπό μερική διάλυση, ευτυχώς που είμαστε στην ευρωζώνη και υπάρχει και η παραοικονομία. Όσο για την ασφάλεια τα βλέπετε… το ακριβοπληρωμένο σύστημα C4I που ποτέ δεν λειτούργησε, απαγωγές, φόνοι, καταστροφές και φυσικά την αιώνια συντήρηση ενός προ των πυλών πολέμου με τους γείτονες. Το θέμα είναι πως οι εχθροί του Κεμαλικού κράτους δεν είναι εκ δυσμών αλλά εξ ανατολών. Αυτοί το ξέρουν, εμείς ; Μήπως η λύση είναι να πάρουμε από ένα Tokarev ; Όχι βέβαια…
Απλά προσπαθούν να οδηγήσουν τον λαό ώστε μόνος του να ζητήσει την επιβολή στρατιωτικού νόμου με αποτέλεσμα την κατάργηση των ατομικών ελευθεριών και τότε φυσικά θα επανέλθουμε σε ένα πρωτόγνωρο χουντικοδημοκρατικό πολίτευμα.
Την ελπίδα στην χώρα μας δεν θα την φέρουν τα στελέχη των κομμάτων που χρηματοδοτούνται από τις διάφορες εταιρίες, αλλά Έλληνες πολίτες απελευθερωμένοι από τις πολιτικές τους πεποιθήσεις και προσωπικές φιλοδοξίες. Έλληνες πολίτες οι οποίοι θα έχουν σαν κύριο μέλημα την ενδυνάμωση και την αυτάρκεια της χώρας.
Πρέπει ότι έχει ξεπουληθεί να γυρίσει σε Ελληνικά χέρια, με Ελληνική διοίκηση, Έλληνες εργαζόμενους και τα χρήματα να πηγαίνουν στα Ελληνικά ταμεία. Να δοθούν κίνητρα στην κατασκευή και χρήση εναλλακτικών μορφών ενέργειας από όλους και να εκμεταλλευθούμε σωστά τη γη μας. Από την γη ερχόμαστε και εκεί θα καταλήξουμε, ας την προσέξουμε και ας την εκμεταλλευθούμε με μυαλό και σύνεση. Να διατεθούν χρήματα για τη σωστή αναβάθμιση της υγείας, της παιδείας αλλά και της αστυνομίας και του στρατού. Να μπει ένα τέλος στην αλόγιστη σπατάλη σε διαφημίσεις και πολιτιστικά θεάματα. Είναι ώρα για ανασυγκρότηση και όχι για θεάματα.
Δυστυχώς όμως τα θεάματα είναι και αυτά μέσα στο ευρύτερο σχέδιο αποσυντονισμού. Ανοίξτε την τηλεόραση και δείτε… δείτε τι μας δείχνουν, καλοπέραση, σεξ, κλειδαρότρυπα και αίμα. Δεν θέλουν σκεπτόμενα άτομα αλλά ζώα. Ζώα που ο μόνος τους στόχος να είναι πώς θα συνουσιαστούν και να ζήσουν το δικό τους Αμερικ(λ)άνικο όνειρο. Ένα όνειρο που για τους περισσοτέρους θα παραμείνει όνειρο αφού χρεωμένοι με δάνεια και κάρτες δεν θα μπορέσουν πότε να σηκώσουν το κεφάλι στον δυνάστη τους και να διεκδικήσουν αυτά που πραγματικά αξίζουν. Έτσι θα είναι μια ζωή υπόδουλοι με τον φόβο μη χάσουν την δουλίτσα τους, το σπίτι ή το αυτοκίνητο τους και ελπίζουν μήπως κάποια μέρα κερδίσουν το τζόκερ και κάνουν το όνειρο τους πραγματικότητα.
Το Αμερικ(λ)άνικο όνειρο ήταν μια claymore που έσκασε στο πρόσωπο αυτών που το δημιούργησαν και εμείς ευτυχώς ήμασταν από πίσω της. Το δικό μας όνειρο τι είναι ;
Ο Ρήγας Βελεστίνης είπε πως "ο ελεύθερος άνθρωπος, ελεύθερα συλλογάται".
Άραγε… πόσοι είμαστε πραγματικά ελεύθεροι ;